دفتر دوم این كتاب حاوی شعر‌هایی با محتوایی ضد جنگ است. شعرهای این دفتر به لحاظ حسی روشن ‌كننده‌ی ابعاد درگیری ذهنی شاعر با زیست‌بوم جنوب از یك‌سو و انسان از دست رفته در جهان شرقی از سوی دیگر است. شاعر با برگزیدن زبانی چندپهلو در مضمون و ریتمی متناسب آن در این شعرها ساختاری منسجم و قابل تشخیص را در لحن و بیان به مخاطب عرضه كرده است. شعر «جنگ‌زدگی» (كه شرح كشته شدن فرد عقب مانده‌ی ذهنی در اثر برخورد تركش است) نمونه‌ای از شعر‌های دفتر دوم است:

ابرو کوتاه، چشم گُشاد. / کِلو قاسم! / کُولی، یخی، سَمبو. / کِلو قاسم! نه جنگ، نه بدبختی، نه زندگی. / تو حتا از کِلو قاسم هم نگذشتی!

 دفتر سوم مجموعه شعر «اسطبل» حاوی بیشترین تعداد از شعر‌های این كتاب است. ذهنی‌تر شدن بیان شاعر، توجه بیشتر به مایه‌های غریزی و كشف شهودی در عاطفه اشعار، و تبلور یافتن اندیشه شاعر در قبال حوادث به صورت ایده‌ای منحصربه‌فرد و شخصی در هر شعر، این بخش را مجزا می‌سازد. نقطه اشتراك این دفتر را با دو دفتر قبل می‌توان در انسجام و هماهنگی كیفیت‌های لحنی و بیانی و در نتیجه روشن بودن محتوای كلی شعرها، كنار مایه‌های طنز آلود آن دانست. شعر «گودال اتاق» نمونه‌ای از شعر‌های دفتر سوم است:

گودالی در ذهن خسته‌ی این اتاق پرواز می‌کند. / پرده را کنار بزن! / (همچنان که شاخه‌های فرورفته در آن را می‌شکنی. / که گلدان را به ارتفاع باغچه پرتاب می‌کنی./ و نگاهت از هاویه و سنگ پر شده.) / ببین! روز رسیده. / اما هنوز شب در ذهن خسته‌ی این اتاق / مانند گودالی، پرواز می‌کند